Τριανταμία

Όπως κόβεις την τράπουλα

δεν ξέρεις τι θα τύχει

μα από μικρός -λέν’- φαίνεται

η γκίνια σου ή η τύχη.

Εγώ τον Ρήγα διάλεξα

για πρώτο μου χαρτί

-ίδιος σαν τον πατέρα μου

«φτυστό είναι το παιδί».

Από τα δέκα που ήμουνα

τραβάω και βγαίνει Ντάμα:

γυναίκα με δυο πρόσωπα

γέλιο και κλάμα αντάμα.

Κι ενώ Άσσο χρειαζόμουνα

μου ‘ρχεται Εννιά Σπαθί

που στην καρδιά καρφώθηκε

και έμεινε εκεί.

Να ζευγαρώσω μ’ έσκιζε

«χτυπάω» για το Δύο

Τρία Μπαστούνι –> χωρισμός

φτάνω Τριανταδύο…

Την πίεσα την τύχη μου

χάνω στην Τριανταμία

μπορεί άλλες να κέρδιζα

μα όχι αυτή τη μια

Δε με πειράζει που έκαψα

παρτίδα στα χαρτιά

μονάχα που όλο στη ζωή

χάνω συνέχεια πια…

(Σήμερα γίνομαι 32 –αν η ζωή είναι ένα παιχνίδι «τριανταμίας» είμαι ήδη καμένο χαρτί. Και για να μην υπάρχουν αμφιβολίες για την ατυχία μου, να σας πω ότι μια φορά χτες πάρκαρα κανονικά σε δρόμο κι έφαγα κλήση 80 ευρώ γιατί ήταν θέσεις μόνιμων κατοίκων –δεν το είχα δει! Να σημειώσω επίσης ότι στις 3.00 που φύγαμε ο δρόμος ήταν άδειος, όλοι οι μόνιμοι έλειπαν σε διακοπές!)