mainstream but still outsiders - indieannalog set 20

Γη... Πριν μια πενταετία ο wrens έβγαλαν το εκπληκτικό meadownlands εκ των οποίων το everyone chooses sides ήταν το πιο mainstream κομμάτι του άλμπουμ και δεν το άκουγα ποτέ. Τις προάλλες ξεκαθαρίζοντας mp3 το άκουσα και με κέρδισε με τη μια (ε, μετά από τόση σαβούρα που κυκλοφορεί στον rock τομέα, κάθε πέρσι και καλύτερα)! Εχει εκπληκτικό riff και αυτά τα παιδιά ξέρουν πραγματικά να χρησιμοποιούν τον θόρυβο -όχι ως εφέ αλλά για να χτίσουν τον ήχο πάνω του. Άντε, μετά τους Modest, τους Spoon, τους Of Montreal και τους National ελπίζω σύντομα να σπάσει η γκίνια και να γίνουν γνωστοί και πέρα από τη γειτονιά τους.

Φωτιά... Σιχάθηκα Kaiser Chiefs, Arctic Monkeys, Kasabian, Long Blondes και όλη τη συνομοταξία και θα ψηφίσω τον Colin MacIntyre που είναι Σκωτσέζος, που τόσα χρόνια την παλεύει να μπει στο αγγλικό top-10 αλλά τζίφος και φέτος έβαλε όλους τους προηγούμενους στο μπλεντερ και έβγαλε το rock cocktail "Stalker". Άντε, και σε καλή μεριά (στα charts)!

Αέρας... Το Νησί περνάει δύσκολες εποχές και η Amy πόσο θα ζήσει να διατηρεί το hype (κοψ' τη ντρογκα ρε κοπέλα μου, δε μας φτάνουν τα προβλήματά μας έχουμε και την έννοια σου κάθε μέρα, αν ζεις ή αν πέθανες). Το Longest time των Battle είναι ωραιότατο αλλά όχι κάτι νέο, θυμίζει το (εκπληκτικό, μαγικό, υπέροχο, μοναδικό) New Year's Day των U2, απλά με μερικά αισθητικά "τραβηγματάκια" στην παραγωγή (έχει γίνει εξαιρετική δουλειά ομως, μπορώ να έχω το τηλέφωνο του πλαστικού σας παρακαλώ);

Νερό... Bang gang - Find what you get. Εκ Ισλανδίας ορμώμενος ο Bardi Johannson, θα μου επιβεβαιώσει για άλλη μια φορά ότι ο Βορράς (από Σουηδία και πάνω, άντε αρχίσατε πάλι στη Θεσσαλονίκη να μου κορδώνεστε!) εκτός από πετρέλαιο ανακάλυψε κάτω από το χιόνι και πολλή και καλή μουσική. Και μετά σου λένε για τις καταστροφικές συνέπειες του φαινομένου του θερμοκηπίου. Τόση μουσική που ξεθάφτηκε απ' τους πάγους, αυτό καλό δεν είναι;;;