Καμιά φορά σκέφτομαι ότι
θα ξυπνήσεις μια μέρα και θα είμαι αυτό ακριβώς που ψάχνεις.
Θα ανοίξεις την πόρτα για να με βρείς.
Θα βγεις στο δρόμο φωνάζοντάς με,
ενθουσιασμένος.
Αλλά εγώ θα έχω αλλάξει τόσο για να σου ταιριάξω
που δε θα ακούω πια σε αυτό το όνομα.
*picture taken from http://junghanna.com/archives/173 *
το ποίημα θα έπρεπε να λήγει με τον στίχο:
ΑπάντησηΔιαγραφή"ε, ναι, λοιπόν, ας πρόσεχες, μαλάκα"!
Καλή χρονιά Ινδιάνα!
Tom the Barman
χρόνια και ζαμανιαν
(κανω κι εγω ομοιοκαταληξίες, αμ πως)
;-)
Tom!!!
ΑπάντησηΔιαγραφήτι καλά που σε βρισκω ξανα εδώ!
έλα, μη γινεσαι κακός, δειξε μεγαλοψυχία σ΄αυτούς που δεν ξέρουν τι (και ποιους) χάνουν, με την συμπεριφορά τους!
;)
Ωραίο!
ΑπάντησηΔιαγραφήΣοκολατένιο Κορίτσι
Γειά σου κα. Παυλίδου μας ;)
ΑπάντησηΔιαγραφή