μα κάστανα δεν θύμιζαν
είχανε σχήμα εξωτικό:
γατίσια αμυγδαλωτό
Στα ρούχα της όλες οι τσέπες
είχαν τρύπες σαν ρακέτες
και μόλις έβαζε λεφτά
εξαφανίζονταν με μιάς
Και ήρθε μια Κυριακή
που ο φίλος της είχε γιορτή
Μα πώς να αγοράσει δώρο
στον χρυσό της λιμοκοντόρο;
«Μωρό μου» ειπε εκείνος τρυφερά
«δε χρειάζονται έξοδα περιττά
Φέρε μονάχα λίγα γλυκά:
Ισλί, φοντάν ή αμυγδαλωτά»
Έτσι έκανε κι εκείνη
Κι από τότε τυφλή έχει μείνει.
Τα αμυγδαλωτά την κόστισαν φθηνά
κι άρεσαν πολύ στην αδερφή του και στην μαμά.
Its like you learn my thoughts! You appear to understand so much approximately this, like you wrote the guide in it or something. I believe that you simply can do with some % to force the message house a bit, but instead of that, that is fantastic blog. A fantastic read. I'll definitely be back.
ΑπάντησηΔιαγραφή