1/ άκου τα τραγούδια στο youtube- όσο και να έψαξα δε μπορεσα να στα κανω podcast- λυπάμαι
2/ τσέκαρε ό,τι απ' αυτά κάνεις
ενα pop blog, αφριζον κι ελαφρο οπως τα κυματα στην αμμο, αφρισμενο και σκληρο οπως τα κυματα στο βραχο
Something old… Six by seven – I. O .U ♥ . Καλό θα ήταν να σταματούσαν την καριέρα τους με αυτό το τραγούδι. Ήταν σίγουρα από τα κορυφαία τους... Something new… Τους πήρε χρόνια και δεκάδες πειραματισμούς που δεν ακούγονταν, για να βγάλουν οι of montreal επιτέλους ένα γκαζωμένο και εμπνευσμένο άλμπουμ. Αλλά μιλάμε για τραγούδι αριστούργημα: the past is a grotesque animal. Something borrowed… Με βεβαιότητα μπορώ να πω ότι το single του Fink που κυκλοφόρησε πρόσφατα είναι το τραγούδι του φθινοπώρου. Αλλά θα το ακούσετε σε επόμενη λίστα. Για την ώρα πάρτε μια ιδέα για τον ήχο του από το Make it good –μια διαφοροποίηση στο if you stayed over του Βonobo. (ναι, είναι μια πρωτοτυπία, ο τραγουδιστής του original να κάνει ρεμίξ στον dj)! Something blue… Dave Byrne - Speechless. Έγχορδα λαχανιασμένα, μουρμουρητό σαν προσευχή, λάσπη και συννεφιά και να! σα να βγαίνει ο ήλιος κάπου από πίσω... (από το μαγικό soundtrack του Young Adam) |
Something old… Shocking Blue – Hot sand. Θα μπορούσε να είναι καινούριο και να κάνει Detroit cobras και Yeah yeah yeahs να κοπανιούνται σε τοίχους που δεν είναι δικό τους single. Όσο για την άμμο, είναι ακόμα καυτή Οκτώβρη μήνα.
Something new…
Something borrowed… Δεν ξέρω αν είναι η εποχή του Υδροχόου μια φορά η εποχή του Φθινοπώρου μόνο ημερολογιακά έχει έρθει. Οπότε ίσως δεν είναι κακή η ιδέα του Νικήτα Κλίντ να γίνουμε συλλέκτες ηλιαχτίδων –οι στίχοι είναι έξυπνοι και χωρίς τις παγίδες του αν- δεν- μιλάω- σαν- γουρούνι- με- IQ- ύψους- υπονόμου- τι- σόι- hip- hop κάνω- ενώ το sample των Fifth Dimension λειτουργεί πολύ απογειωτικά.
Something blue… Jill Cunniff – Kaleidoscope. Συνεχίστε να γυρίζετε το καλειδοσκόπιο των καλοκαιρινών αναμνήσεων μέσα στο μυαλό σας και, ό,τι καιρό και αν κάνει αύριο μην τον αφήσετε να σας χαλάσει το αξίωμα: πάντα κάπου είναι καλοκαίρι!
Something old… Lynard Skynard – That smell. Σου μυρίζει κάτι; Καίγεται η γούνα μας …
Something new… Rakes – The world was a mess but his hair was perfect. Εδώ ο κόσμος καίγεται και οι δημοσιογράφοι χτενίζονται: «το σπίτι σας πήρε φωτιά και ο δρόμος είναι κλειστός για να φύγετε, σας εξοργίζει αυτό;» («Όχι νιώθω μια ανακούφιση που έχει καταστραφεί το βιός μου και η ζωή μου κινδυνεύει…)
Something borrowed… Κι έχουμε και τις θεωρίες συνομωσίας για τους ηθικούς αυτουργούς. Ίσως τελικά το έκαναν οι Nirvana και αυτό που μας μυρίζει είναι τσικνισμένο εφηβικό πνεύμα. Εκτός αν ευθύνεται ο Dokaka, ο Ιάπωνας beatboxer που κάνει αναρχοαυτόνομες εκρηκτικές διασκευές όπως αυτή στο Smells like teen spirit (beatboxer είναι κάποιος που παίζει μουσική χρησιμοποιώντας τη στοματική του κοιλότητα και την αναπνοή του. Εναλλάσσοντας διαρκώς τους ήχους ή/ και τη φωνή του μιμείται κάθε φορά τη χροιά και το ρυθμό ενός οργάνου και το ηχογραφεί. Στο τέλος μιξάρει όλα τα χωριστά "ηχοτραγουδισμένα" όργανα και καταλήγει στο αποτέλεσμα που ακούτε).
Something blue… Sebadoh – On fire. Όλη η Ελλάδα. Στην πυρά. Χωρίς λογική. Μεσαίωνας...
| Something old… | Ο Όμπερον –βασιλιάς των ξωτικών- για ένα πείσμα του με την ωραία Τιτάνια –την βασίλισσα των νεράιδων- αποφασίζει να της ρίξει, την ώρα που κοιμάται, ένα φίλτρο ώστε να ερωτευτεί τον πρώτο που θα δει μπροστά της μόλις ξυπνήσει. |
| Something new… | Την ίδια ώρα ο Πουκ –το σκανταλιάρικο νεραϊδόπαιδο- θέλοντας να σπάσει πλάκα με κάτι ατάλαντους θεατρίνους που κάνουν πρόβες στο δάσος τους, μεταμορφώνει τον πιο αγαθό από αυτούς, τον Πάτο, σε γάιδαρο… |
| Something borrowed… Against the odds από | Ο γαϊδούρομορφος Πάτος τριγυρνά στο δάσος μην μπορώντας να πιστέψει αυτό που του συμβαίνει. Χαμένος μέσα στα φυλλώματα συναντά την Τιτάνια που μόλις έχει ξυπνήσει και, πέρα από κάθε πιθανότητα και πρόβλεψη, τον ερωτεύεται σφόδρα! |
| Something blue… | Στην αρχή τα ξωτικά διασκεδάζουν τον διασυρμό της Τιτάνιας με τον Πάτο, μα στην πορεία ο Όμπερον δεν αντέχει να βλέπει αυτό το υπέροχο πλάσμα να καρδιοχτυπά για τον …Γάιδαρο. Έτσι γρήγορα τους ελευθερώνει από τα μάγια. Λίγο πριν το ξημέρωμα επέρχεται ξανά η τάξη και η γαλήνη στο δάσος και στους εραστές. |
Something old… Boys of summer –Don Henley. Όταν ήμουν παιδί τα μεσημέρια του καλοκαιριού ήμουν αναγκασμένος να κάθομαι ήσυχος για να κοιμούνται οι μεγάλοι...
Something new… Summer here kids – Grandaddy. Τώρα απορώ πού βρίσκουν τόση ενέργεια τα πιτσιρίκια και βουτάνε μεσημεριάτικα στις πισίνες τσιρίζοντας και ουρλιάζοντας. Και δε με αφήνουν να κοιμηθώ!
Something borrowed… Στη συντριπτική πλειοψηφία των εκτελέσεών του, οι παρτιτούρες του Summertime του Gershwin φαίνονται γραμμένες με μελάνι γλυκόπικρης ραστώνης –επαρχιακοί δρόμοι του 30, χωράφια με καλαμπόκι, εξαντλητική κάψα του μεσημεριού... Απ’ τις ερμηνείες που δίνουν άλλο χαρακτήρα στη τζαζ ραθυμία ξεχωρίζουν μακράν εκείνη της Billy Holiday με την βαρύτιμη φωνή και την μοναδική εκφραστικότητα (προσέξτε το αριστουργηματικό εγώ-χαμογελάω-κι-ας-στάζει-ένα-δάκρυ γύρισμα όταν λέει το «hash little baby, don’ t you cry») καθώς και της Janis Joplin με την υγρή βραχνάδα και την διαβρωτική κιθάρα, που σου ξεσκίζει τα σπάραχνα.
Something blue… Jenny Wilson – Summertime- roughest time. «Βιβλία, πολλά βιβλία, σε έναν σκονισμένο δρόμο, ακολούθησε τα και θα με βρεις εκεί με τη μύτη ζουλιγμένη πάνω τους…». Το απόλυτο καλοκαιρινό μεσημέρι των σοφιστικέ κοριτσιών –και όχι μόνο…
| Something old… Dinosaur Jr - Take a run at the sun. Η μπάντα που μαζί με τους Mudhoney και τους Pixies ευλόγησε τα αμερικάνικα ύδατα και προφήτεψε το grange, σ’ ένα Βeach (psycho) Boys τραγούδι. Something new… Apples in stereo – Energy. Οι «τρελοί του χωριού» εκτός από μήλα σε στερεοφωνικά κουβαλάνε πάντα κι ένα κομμάτι ήλιο στις βαλίτσες τους κι αφού το energy δεν πιάνεται ακόμα στις αμφεταμίνες είσαστε τυχεροί, πάρ’ τε το τώρα που είναι νόμιμο! Something borrowed… Bob Dylan – I want you και Devendra Banhart – At the hop. Δυο τρόποι να πεις σε θέλω με μια κιθάρα και φωνή. Ο ένας απ’ την αθώα όχθη των 60’ς και ο άλλος απ’ την αιώνια λιακάδα ενός 25χρονου κάργα ερωτευμένου και ηδονισμένου μυαλού. Something blue… |
Όποια και αν είναι η λογική τους, οι κατηγοριοποιήσεις δεν είναι ποτέ αθώες ή απλώς περιγραφικές. Αντίθετα, μονίμως εμπλέκονται σε ταξινομήσεις, αποκλεισμούς και τελικά στη δημιουργία μιας πειστικής εκδοχής για την πραγματικότητα (αναπόφευκτα υφαίνονται δηλαδή στο πλέγμα της γνώσης/εξουσίας). Αυτό βέβαια δε σημαίνει ότι χάνουν και τη χρησιμότητά τους.
Rosalind Gill, Gender and the Media