CLICK HERE FOR THOUSANDS OF FREE BLOGGER TEMPLATES »

1.5.08

Πρωτομαγιά (Ammoscast 1)

Έχει ενδιαφέρον πως επικάθονται οι γιορτές και επέτειοι η μία πάνω στην άλλη, όπως κυλά η ιστορία των ανθρώπων. Η φύση άνθιζε οργιαστικά πολύ πριν να εμφανιστούμε εμείς, να σκεφτούμε το χρόνο και να τον κομματιάσουμε, να οργανώσουμε γύρω από αυτόν τις ζωές μας. Αφού όμως το κάναμε, η αρχή του ζεστού, ανθοφόρου Μάη φάντασε μάλλον εξαιρετική αφορμή για να παινέψουμε το πανηγύρι των χρωμάτων που μας περιτριγύριζε, ενδιάμεσο σημείο ανάμεσα σε σπόρο και καρπό, αλλά και για να τιμήσουμε τον πανέμορφο Άδωνη, που περνούσε τέσσερις μήνες με τη ζοφερή Περσεφόνη και οχτώ με την έκπαγλη Αφροδίτη, σπόρος κι αυτός που θαβόταν, άνθιζε και κάρπιζε.
Η πραγματική ζωή δίπλα στη φύση όμως έχει κυρίως σκληρή δουλειά και πολύ λίγα λουλουδάκια, ενώ η απομάκρυνση του ανθρώπου από αυτήν για να ζήσει σε πόλεις, δεν του προσέφερε μόνο τις ανέσεις που έλπιζε αλλά τον αποξένωσε και από τον εαυτό του. Δε θα ανοίξουμε εδώ την κουβέντα ποιος φταίει για τη φτώχια των αγροτών και την αλλοτρίωση των μισθωτών, καθώς το μπλογκ μας προτιμά να μετεωρίζεται ανάμεσα σε πολιτικό φιλελευθερισμό, οικολογία, σοσιαλισμό κι αυτονομία, παρά να παίρνει τόσο ξεκάθαρες θέσεις. Όσοι μας διαβάζετε πάντως και εργάζεστε για άλλους ή για λίγα, ξέρετε τουλάχιστον σε ποια κατάσταση αναφέρομαι.
Ας μην είμαστε πάντως αγνώμονες, οι περισσότεροι ζούμε καλύτερα από τους προγόνους μας, μακρινούς και κοντινούς. Αυτή η άνοδος στο βιοτικό επίπεδο του μέσου δυτικού ανθρώπου δεν προέκυψε αλλά κερδήθηκε με αγώνες, απεργίες, ακόμη και νεκρούς. Μια τέτοια απεργία με νεκρούς θυμόμαστε επίσης σήμερα: την πρώτη Μαΐου του 1886 στο Σικάγο εργάτες κατέβηκαν στο δρόμο διεκδικώντας το (μέχρι πρόσφατα) αυτονόητο για μας οχτάωρο. Μετά την έκρηξη μιας βόμβας μολότοφ η αστυνομία άνοιξε πυρ εναντίον των εργατών σκοτώνοντας έντεκα ανθρώπους και τραυματίζοντας δεκάδες. Η δίκη που ακολούθησε, ώστε να βρεθούν οι ένοχοι για τη ρίψη της βόμβας, οδήγησε πέντε αναρχοσυνδικαλιστές στην αγχόνη (περισσότερα κι αναλυτικότερα θα βρείτε στον cryusgeo).

Τα τραγούδια αυτού του ammoscast πιάνουν από διαφορετικές πλευρές τα παραπάνω. Ξεκινάμε με την Πρωτομαγιά της Λένας Πλάτωνος (Ημερολόγια) που παραπέμπει στη γιορτή της φύσης αλλά και στον Άδωνη που λείπει από την αγαπημένη.
Συνεχίζουμε με έναν κουρασμένο εργαζόμενο της πόλης, όπως τον περιγράφουν οι Locomondo στη Δουλειά (Ένας τρελός κόσμος). Ακολουθούν δύο τραγούδια που σας μπάζουν ελαφρά και χιουμοριστικά στο φιλεργατικό κλίμα της επετείου, το Ζώμεν εις δημοκρατίαν: τσάρλεστον για τέσσερις εργάτριες και αφεντικό του Δήμου Μούτση (Εργατική συμφωνία) και η Απλή αριθμητική του Λουκιανού Κηλαηδόνη (Απλά μαθήματα πολιτική οικονομίας). Κλείνουμε με ένα τραγούδι του Διονύση Σαββόπουλου (Ρεζέρβα), το Η αγάπη δουλεύει για το σοσιαλισμό, το οποίο επιλέχτηκε ως σύνοψη και συμπέρασμα του κειμένου. Καλή πρωτομαγιά!
Υ.Γ. 1 Επειδή είναι η πρώτη φορά που κάνω το συγγραφέα – ντιτζέι (μετά από παρότρυνση μάλιστα της Ινδιάννας) αλλά σκέφτομαι να το καθιερώσω εβδομαδιαίως, θα εκτιμούσα ιδιαιτέρα τα σχόλιά σας, είτε θετικά, είτε αρνητικά.
Υ.Γ. 2 Σκεφτείτε να ανοίξετε κανά τσελεμεντε σήμερα.

7 σχόλια:

Ινδιάννα είπε...

Ε, μα επιτέλους να δουλέψει και η ιδιοκτησία των μέσων παραγωγής αυτού του blog, να κάνεις ammοcasts σαν καλός εργάτης Άμμε, που με το που ήρθες στην Πρωτεύουσα τάχθηκες με την πνευματική ιντελιγκένσια και άφησες τους φτωχούς αλλοδαπούς ινδιάνους να εργάζονται αργιές και σχόλες -:ΡΡΡ!
Ωραιότατο ήταν το μουσικό διάλειμμα -πολύ μέσα στο κλίμα που ήθελες να περάσεις, μια μικρή οπερέτα για την εργατιά. Άντε και εις αμμώτερα! ;) ΥΓ. Ελπίζω σύντομα να διασκευάσει την κομματάρα της Λένας Πλάτωνος ο Κωνσταντίνος Β. με την ζεστή φωνή του...

κρασι & νερο στα ονειρα μας είπε...

ωραια η προσπαθεια αν και δεν τα ξερω ολα τα τραγουδια . καλοι ειναι οι αγωνες αλλα εδω εχουμε φτασει μονο οι δυτικοι και με μεγαλο οικολογικο κοστος , μαλλον τα επομενα χρονια θα ειναι πολυ δυσκολα για ολους ... καλο μηνα και τον μαιο να ξερεις χαιρονται τα γαιδουρια , λεει μια παροιμια( να ειμουν το μαη γαιδαρος ,τον αυγουστο κριαρι ,ολο το χρονο κοκκορας και γατος το γεναρη.) δεν ειμαι μονο τα ανθη και η εργατικη πρωτομαγια ... τιμη και δοξα στα αδικημένα γαιδουρακια ,που τοσο πολυ μας εχουν υπηρετησει !!!

giousouroum είπε...

Efoson einai i proti sou blog- ekpompi os DJ ofeilo na po bravo. Fysika opos kathe elpidoforo xekinima prepei na synexistei apo analoga vimata. Perimenoume loipon.
Kalo vrady.

sot είπε...

Καλό μήνα.
Κι αν όπως λένε η καλή μέρα από το πρωί φαίνεται, θα πάει καλά το καινούριο κομμάτι που προστέθηκε στο blog.

αμμος είπε...

Ευχαριστώ πολύ ινδιάννα, δεσμεύομαι ότι από δω και μπρος θα υπηρετήσω ως ακάματος εργάτης το μουσικοπολιτικολογοτεχνικό χαρακτήρα του μπλογκ, αδιάλειπτα και με προσήλωση.
Εμένα πάλι μου αρέσει η μεταλλαγή στη φωνή της Πλάτωνος, έχασε το απόκοσμο που είχε και έγινε πιο ζεστή και πραγματική.

Αγαπητέ κρασί και νερό, ας αναφωνήσουμε λοιπόν όλοι μαζί τιμή και δόξα στα τιμημένα γαϊδούρια!

Αγαπτέ γιουσουρούμ καλωσόρισες. Σε ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια, θα το παλέψω και βλέπουμε.

Φίλε σοτ, χαίρομαι που χαίρεσαι. Μας παρακολουθείς πολύ καιρό, ώστε να έχεις πια συνολική άποψη.

Καλό μήνα σε όλους/ες!

treblaz είπε...

της Πλάτωνος το τραγούδι μεγάλο σκουπίδι-συνάμα σπουδαίο σκουπίδι.:)πρωινιάτικα...άμμε! Λίτσα!.

αμμος είπε...

Ωπ treblaz τώρα πήρα χαμπάρι το σχόλιό σου! Δε μπορώ να καταλάβω γιατί θεωρείς το κομμάτι της Πλάτωνος σκουπίδι, για τη μουσική δε μπορώ να εκφράσω αντικειμενική άποψη ως μη γνώστης, αλλά οι στίχοι τουλάχιστον είναι καλογραμμένοι και με μια κρυμμένη ευφυή σύνδεση Πρωτομαγιάς και Άδωνη, αγαπημένου που λείπει.
Όσο για τη Λίτσα που μνημόνευσες, είμαι σε φάση που θέλω να γράψω πιο εκτενή λογοτεχνικά κείμενα (και ήδη το ψιλοκάνω), οπότε θα πρέπει να αρκεστείτε με τη "δημοσιογραφική" μου πλευρά στο μπλογκ.