CLICK HERE FOR THOUSANDS OF FREE BLOGGER TEMPLATES »

30.8.07

Όπου πάει η καρδιά, πάει και το πόδι

(Πρακτικώς αδύνατον να διαλέξω 5-10 τραγούδια dEUS για να τα βάλω σε ένα ποστ. Έτσι βάζω μόνο τέσσερα απ' τα πιο "ήμερά" τους καθώς επίσης και Devendra, Tindersticks, Sebadoh και Zita Swoon. Κάποια στιγμή, όταν χειμωνιάσει λίγο, θα επανέλθω με πιο ζόρικο κείμενο και μουσικες τους ...)

Ο Joren De Boeve ακούμπησε το προσκλητήριο για τα μεθαυριανά εγκαίνια του μαγαζιού της Jasmine πάνω στην τηλεόραση. Λες κι ένα περίεργο βάρος τον τράβηξε, το κορμί του λύθηκε σαν κορδέλα και γλίστρησε αργά στο πάτωμα. Ακούμπησε το κεφάλι πίσω του στον καναπέ και έπιασε το μαξιλάρι να στηρίξει το λαιμό του.

Αυτό το μαξιλάρι του το είχε δώσει χρόνια πριν η Αδελφή Μαγδαληνή. Το είχε ράψει κάποιος που, μια εποχή προσέτρεξε στo μοναστήρι τους, προσπαθώντας να λυτρωθεί από την κρυφή του κόλαση. Για να τον αφήσουν να μείνει έπρεπε να βοηθάει στις εργασίες της μονής και εκείνος επέλεξε την συντήρηση του ιματισμού.
Έπλενε, έραβε, φρόντιζε τα ρούχα σαν να ήταν κατοικίδια. Όταν αποφάσισε να φύγει άφησε πίσω, σαν «ευχαριστώ», το μαξιλάρι
αυτό από patch work. Το είχε φτιάξει με κομμάτια από σεντόνια και σκισμένα ρούχα. Mε λινάτσες από τσουβάλια που ’βαφε κρυφά μες στην κουζίνα, με χρώμα από λαχανικά.
-Αυτό το μπλε είναι απ’ το τζιν του κι αυτό το λαδί απ’ το πουκάμισό του. Το μπορντώ περίγραμμα είναι απ’ το αίμα του –έσκισε το δάχτυλό του και έγραψε με αυτό. Ήρθε εγωιστής και έφυγε εγωιστής. Μόνο οι εγωιστές παιδεύουν έτσι το σώμα και το πνεύμα τους θεωρώντας το κτήμα τους, ενώ δεν ανήκει σε αυτούς. Ανήκει στο Θεό, είπε η καλόγρια.
Η Αδελφή Μαγδαληνή είχε αποταθεί στον Joren De Boeve, πρακτικό ιατρό ειδικό σε θέματα καρδιοπροσθετικής, για να της φτιάξει μια άλλη καρδιά. Αγνή. Γιατί παλιά η καρδιά της ήταν άσπιλη, μα πια είχε λεκιάσει. Κάτι είχε στάξει πάνω της και κάθε μέρα όλο και κοκκίνιζε. Κοκκίνιζε κι ανησυχούσε μην αρχίσει να λερώνει και τα ρούχα της. Μη βγει το χρώμα παραέξω και μαθευτεί στις άλλες μοναχές.
Ο Joren της έφτιαξε μια καρδιά από γλυκό βανίλια φασκιωμένη μέσα σε μαλλί της γριάς –δε μπορούσε να σκεφτεί κάτι πιο αγνό. Μα η Αδελφή ήρθε λίγες μέρες μετά και του την έδειξε: είχε γίνει κατακόκκινη σαν μαρμελάδα κεράσι.
Της έφτιαξε μια καινούρια από λευκό κερί που έπλασε με ροδόνερο –μα την δεύτερη μέρα το κερί είχε γίνει κόκκινο σαν τις λαμπάδες των παιδιών το Πάσχα.
Ο Joren De Boeve της είπε ότι δεν έπρεπε να αλλάξει καρδιά, αλλά περιβάλλον: «πρέπει να αποστασιοποιηθείς από ό,τι σε βάφει».
Έτσι στην επόμενη επίσκεψη η Αδελφή Μαγδαληνή έφερε στο ιατρείο το patch work μαξιλάρι. Δεν τολμούσε να το παραδεχτεί ούτε στον εαυτό της, πόσο μάλλον στον Joren, αλλά από την ημέρα που πρωτοείδε εκείνο τον άντρα στο μοναστήρι, τον σκεφτόταν διαρκώς. Άρχισε κι εκείνη να αγαπάει περισσότερο τα πλάσματα του Θεού από τον ίδιο τον Θεό. Σταμάτησε τις προσευχές και άρχισε να μιλάει στο μαξιλάρι της τα βράδια.
-Σε παρακαλώ, κάνε μια προσπάθεια και βάλε μου πάλι μια άσπιλη καρδιά. Μα κράτησε κι αυτό εδώ, μαζί με τη δική μου την παλιά. Την αληθινή.
Εκείνος έπραξε όπως του ζήτησε και μετά την επέμβαση η Αδελφή δεν ξαναφάνηκε –μάλλον βρήκε το πολυπόθητο κενό που θα γέμιζε η πίστη της.
Ο Joren όποτε έβλεπε το μαξιλάρι θυμόταν ότι ορισμένοι άνθρωποι επιζητούν την ψυχική νηνεμία και δεν αντέχουν μια καρδιά να τους ταρακουνά όλη την ώρα και να τους αποσπά από αυτήν. Αλλά μαζί μ’ αυτό θυμόταν πως κανένας Θεός και καμία πίστη, καμία φιλοσοφία και καμία επιστήμη, δε μπορούν να κερδίσουν την καρδιά του ανθρώπου, εφόσον αυτή είναι ζωντανή και επιλέγει να χτυπά για κάποιον. Όπως η δική του για την Jasmine. Παρότι η Jasmine ζούσε ήδη με άλλον.

O Joren De Boeve δέχτηκε τη επιλογή της καρδιάς του στωικά αφού δε μπορούσε να απαλλαγεί από αυτήν. Γιατί αν την αφαιρούσε, ως άκαρδος θα αδιαφορούσε για την Jasmine, αλλά και για όλους τους άλλους. Και ποιος θα φρόντιζε τις καρδιές των ασθενών του τότε; Αλλά ο Joren De Boeve δε δέχτηκε το θέσφατο της μάνας του: «όπου πάει η καρδιά, πάει και το πόδι».
Έπιασε και κλείδωσε την πόρτα του σπιτιού. Κι έπειτα έβγαλε το κλειδί, το τύλιξε σε ζελέ ανανά, το έβαλε πίσω-πίσω στη γλώσσα του, πήρε ένα ποτήρι νερό και το κατάπιε. Ο Joren De Boeve ήταν από μικρός δυσκοίλιος. Θα του έπαιρνε μέρες να ξαναβγεί στον έξω κόσμο.
Κανένας Θεός και καμία Επιστήμη δε μπορεί να βάλει φρένο στις βουλές της καρδιάς. Ευτυχώς μπορoύν οι πόρτες. Kαι ο οργανισμός μας...

ΥΓ.Την ιστορία του μυστηριώδη άντρα και το πώς βρέθηκε στο μοναστήρι μπορείτε να την ακούσετε εδώ..

15 σχόλια:

Άγγλος (ψυχ)ασθενής είπε...

Σαμμάνε είσαι θεός!

[οικολογούντες] είπε...

Δάκρυσα!
απλά .. μιλησε στη δική μου καρδιά

:( [αναπνοή]

Σαμμάνος είπε...

Άγγλε είμαι dEUS!

Αναπνοή, πολλή μαυρίλα ζήσαμε, ας γίνουμε και λίγο ροζ! :)

Albert είπε...

αυτό είναι best case scenario.

Οι οργανικές χρωστικές πάντως ξεβάφουν πολυ εύκολα.

vain είπε...

Καλά που υπάρχεις κι εσύ, τρυφερή ύπαρξη της μπλογκόσφαιρας! Το έριξα μια ματιούλα αλλά σε λίγο θα σε διαβάσω. Έχω μια δουλίτσα τώρα και τα λέμε σε λίγο.

Σαμμανος είπε...

albert
η μοναχή δεν ήθελε καρκινογόνα Ε και συντηρητικά, μόνο βιολογικά προϊόντα!

vain
ευτυχώς που υπάρχει και ένας άνθρωπος στην Ελλάδα που δουλεύει μέσα στην προεκλογική περίοδο: εσύ! χι χι χι !

vain είπε...

Otan elega "doulitsa" den ennoousa oti douleya kai twra.
Alitheia, den douleyoun oloi oi alloi? Pws to katafernoun ayto?

vain είπε...

Polu tryfero to kommataki tou Deventra Banhart. Axx!!

vain είπε...

Polu wraio to kommati twn Sebadoh. Twra akouw to Void kai mou fainetai anatrixiastiko etsi opws akougetai i fwni kai i epimelimeni paramorfwsi sti mousiki. Milame, se liga lepta tha ethoun oi trixes sto fusiologiko tous oxi apo aidia fysika dioti oi Deus einai wraio sygkrotimataki alla apo kati sa fovo!... Bravo tous pantws! Polu original kommati ayto!

Σαμμανος είπε...

vain μου!!
επιτέλους!!
ένας άνθρωπος που σκαμπάζει από dEUS!
Κάποτε προσπαθούσα να καταλάβω γιατί έχω κολλήσει με αυτή τη μπάντα και τελικά κατέληξα στο συμπέρασμα ότι για μενα κουβάλανε την έννοια της "αγωνίας" -ειδικά στα πρωτα δύο ΕΡ και στο πρώτο LP. Νομίζω είναι αυτό το βιολί που συρρίζει σαν ξυράφι πάνω από τα νεύρα μας και η απόκοσμη φωνή που μοιάζει σαν υπερμεγέθες νήπιο, είναι και αυτή η πάντα σουρεαλιστική ενορχήστρωση -που μοιάζει ο καθένας στη μπάντα να παίζει όπως του ρχετε αλλά στο τέλος αυτό το λένε τραγούδι.
Μ' έφτιαξε η κριτική σου πρωί πρωί...
Πολλές καλημέρες λοιπόν!! :))))))))

pasta είπε...

πολύ καλό "όπου πάει η καρδιά πάει το πόδι"

tom the barman είπε...

Το θεωρώ μεγάλη προσβολή ότι "μόνο η vain σκαμπάζει από dEUS" και απαιτώ ικανοποίηση. Σε καλώ σε μονομαχία!

Σαμμανος είπε...

pasta
γι' αυτο προσοχή στις σχέσεις που o σύντροφος είναι μέσα με το ένα πόδι,
γιατί η καρδιά του τελικά μπορεί να είναι εκεί που πάει το άλλο...

τομ
είπα: "ένας άνθρωπος που σκαμπάζει από dEUS"
εσύ έχεις ντοκτορά σ' αυτούς!

ΥΓ. Και συγνώμη δηλαδή, o Τοm Barman που είναι μάχεται κατά του ρατσισμού και υπερ της πολυφωνίας, το ξέρει ότι εξ ονόματός του προκαλείς αναστάτωση σε φιληειρνικα μπλογκς Ε. Εεε;;;

vain είπε...

:-(

:-))

Σαμμανος είπε...

Χμμμ...
:D !!!