CLICK HERE FOR THOUSANDS OF FREE BLOGGER TEMPLATES »

23.11.07

ΤΟ ΠΑΡΑΘΥΡΟ (γρήγορο ποίημα)

Στις γκαρσονιέρες πάντα μόνος περνώ
Από το μπάνιο τα νερά βραχυκυκλώνουν το ράδιο
Απ’ το μπαλκόνι το τσιμέντο, γρόθος στο στομάχι

Σε κατσαρόλες δίχως καλεσμένους, μύκητες
Το χνούδι στα λεμόνια γλεντάν έντομα
Τέλη Οκτώβρη με ματώνουν κουνούπια
Ανέραστα σεντόνια γλείφουν τα πλακάκια
Στο πρωί αντεπιτίθεμαι με ύπνο στανικό
Στην άδεια μέρα με άγχος αναβλητικού
Στο βράδυ με τηγανιτό τυρί και ζαχαρούχο γάλα
Στη νύχτα ξύνοντας την αρρώστια μου
Σα να’ ταν άνθρωπος.
Σώμα πρησμένο, για να μην εκπνεύσω
Παρότι υγιεινιστής, ενδίδω σε τσιγάρο
Φτύνω το σταχτί σάλιο στην αυλή
Τζούρα τρεχαλητή, ζαλίζομαι
Ακούω το μινόρε της αυγής
Πάω να κλάψω
Μα ηρεμώ με άγχος για σχέδια
Θέλω πολλά να κάνω στη ζωή μου
Σβήνω τη γόπα στο κάγκελο
Τότε βλέπω ένα παράθυρο
Αριστερά, φωτισμένο
Ένα κανίς σουλατσέρνει
Θυμάμαι άλλο παράθυρο
Σε άλλη γκαρσονιέρα, μισή απ’ αυτή
Με πιο χαλασμένα υδραυλικά
Το κοίταζα κάθε Σάββατο βράδυ
Σαν πεταλούδα που καιγόταν, σαν ελπίδα κενής Διαθήκης.

5 σχόλια:

George Le Nonce είπε...

Ἔξοχος, ὡς συνήθως, ὁ ἀγαπητὸς Δύνης!

Παράλογο είπε...

πολυ ωραιο φιλτατε

isis είπε...

Αγαπητέ Δύνη, δεν είχα νομίζω την τιμή στο παρελθόν να σας γράψω σχόλιο.. Ομως το παρόν με κάνει να αναρωτιέμαι αν κάπου μέσα σε όλα αυτά υπάρχει και αψέντι..

Δεν ξέρω μια τέτοια αίσθηση μου αφήνει..

Ανώνυμος είπε...

Sas etxaristw George kai Paralogo.

Isis, dystyxws den exw dokimasei apsenti. Kai -pali dystyxws- to paron mila gia to antitheto ths methhs.

Na ste kala,

Dynhs.

Ινδιάννα είπε...

Long time no seen

Δύσκολη η προσαρμογή στην Αθήνα ε;
Προτείνω να μετακομίσεις νότια: στο παράθυρο των διπλανών βλέπουμε λουλούδια και φυσάει συχνά -δεν προλαβαίνει να μουχλιάσει το μυαλό μας κι αν πάει να το πάθει το ξεπλένουμε γρήγορα στην πιο κοντινή θάλασσα. Ελπίζω να σε δω σύντομα (όχι σε κλαμπ, αλλά ούτε σε ταβερνίο πληζ! Να το συμβιβάσουμε με καφέ;;;)