CLICK HERE FOR THOUSANDS OF FREE BLOGGER TEMPLATES »

15.6.07

13

Σαν σήμερα, πριν από δεκατρία χρόνια, κοιμήθηκε ο Μάνος Χατζιδάκις.



Ανεβάζω ένα αγαπημένο μου τραγούδι του, που ταιριάζει και με την περίσταση, και σας παραπέμπω σε ένα εξαιρετικό κείμενο του Άρη Δαβαράκη.

[Προσθήκη: Η αγαπημένη μου μπλόγκερ ΓιατηνΑρλέτα έφτιαξε σήμερα μια συλλογή από ποιήματα και τραγούδια με τη φωνή του Μάνου Χατζιδάκι. Επισκεφθείτε την, για να την ακούσετε.]

4 σχόλια:

the_bar είπε...

"Φωνές

Ιδανικές φωνές κι αγαπημένες
εκείνων που πέθαναν, ή εκείνων που είναι
για μας χαμένοι σαν τους πεθαμένους.

Κάποτε μες στα όνειρά μας ομιλούνε·
κάποτε μες στην σκέψι τες ακούει το μυαλό.


Και με τον ήχο των για μια στιγμή επιστρέφουν
ήχοι από την πρώτη ποίηση της ζωής μας -
σα μουσική, την νύχτα, μακρυνή, που σβύνει."

Κωνσταντίνος Π. Καβάφης

Για την Αρλέτα είπε...

M' αρέσει που οκαθένας έχει κάτι διαφορετικό να θυμηθεί και να προσφέρει...

Η Γιαννάτου... δεν ξέρω.
Μ αρέσει σε άλλα, στα Σεφαραδίτικα ας πούμε ή σε άλλες μουσικές, ή ακόμη ανθέλεις στον δίσκο που έκανε πριν 20 χρόνια με την Λένα πλάτωνος "Το 62 του Χατζιδάκι"
Εδώ, τώρα, ναι μεν αλλά...

φιλάκια

αμμος είπε...

The_bar, άμα σου πω ότι είχα στο μυαλό μου αυτό το ποίημα όταν ανέβαζα το ποστ;

Καλή μου ΓιατηνΑρλέτα, για να είμαι ειλικρινής, ήθελα να ανεβάσω ένα βιντεάκι, επειδή είναι πιο ελκυστικά για τον/την επισκέπτη/τρια. Στο YouTube δυστυχώς υπάρχουν ελάχιστα τραγούδια του Χατζιδάκι. Πάντως στο συγκεκριμένο η Γιαννάτου μου άρεσε, μου ταιριάζει το απόκοσμο της ερμηνείας της με τους στίχους του τραγουδιού.

Για την Αρλέτα είπε...

:))